Γράφει ο Αβραάμ Παναγιωτίδης.
Η αλήθεια είναι ότι τα αδέσποτα είναι Πρόβλημα.
Δεν είναι πρόβλημα του δημάρχου ή του εκάστοτε αντιδημάρχου, όχι! Είναι δικό μας πρόβλημα, όλων μας, που πηγάζει από εμάς.
Τις τελευταίες μέρες το κυνοκομείο του δήμου μας “βαπτίστηκε”. Το όνομα αυτού, Κολαστήριο. Είναι όμως ενδιαφέρον και το όνομα της νονάς, νονά λοιπόν η Υποκρισία.
Ντυμένοι με τον μανδύα της φιλοζωίας πολλοί κάνουν τις δουλίτσες τους. Επιλεκτικές υιοθεσίες, επιλεκτικές προωθήσεις και επιλεκτικές φωτογραφίες, αυτό όμως έχει δύο όψεις, έχει και μία θετική, κάποια ζώα βρίσκουν μία καινούργια οικογένεια και φεύγουν από το δρόμο. Τώρα αν αυτό επιφέρει και κάποια χρηματική ανταμοιβή τότε ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.
Πάμε όμως στα υπόλοιπα εναπομείναντα πλάσματα που δεν ήταν αδέσποτα, αλλά αφέθηκαν στο έλεος του δήμου και των φιλόζωων.
Η διαχείριση τους απίστευτα δύσκολη και διαρκής! Όχι 15/20 μέρες που υπάρχει δημοσιότητα και κάμερες! Διαρκής, 365 μέρες τον χρόνο. Ατυχήματα, αρρώστιες, επιθέσεις, γέννες με μικρά κουτάβια να περιφέρονται σε εκκλησίες, σχολεία, έξω από δομές υγείας κλπ.
Αμέτρητα τα παραδείγματα κακοποίησης, αμέτρητα δεμένα ζώα στο 1 μέτρο αλυσίδα, κυνηγόσκυλα, τσοπανόσκυλα κλπ., όλα αυτά θέλουν διαχείριση ή εφαρμογή του νόμου.
Ή θα έχεις σκύλο έτσι όπως ορίζει ο νόμος ή δεν θα έχεις σκύλο:
Τα αδέσποτα ξεσκεπάζουν ένα κοινωνικό και πολιτιστικό κενό που έχουμε σαν λαός απέναντί τους.
Tα χρήματα που σπαταλούνται πανελλαδικά είναι κάποια εκατομμύρια που στην σημερινή Ελλάδα αν μη τι άλλο δεν περισσεύουν.
O δήμος μας αλλά και κάθε δήμος δεν μπορεί μόνος του να ανταπεξέλθει, μας χρειάζεται όλους. Φιλόζωους και μη.
Ας σταματήσουμε ακοινώνητες και απάνθρωπες πράξεις εγκατάλειψης ζώων χωρίς κόστος χωρίς ευθύνη χωρίς σεβασμό στον συνάνθρωπο και απέναντι στα ζώα.
Αυτά τα ζώα δεν ήταν πάντα αδέσποτα! Κάποιος από εμάς τα παράτησε γιατί τα βαρέθηκε και τώρα έγιναν πρόβλημα όλων.
Αυτός ο κάποιος, ο αδερφός, ο γείτονας, ο γνωστός, ο συνάδελφος, παρανομεί και επιβαρύνει την καθημερινότητα όλων μας, την ασφάλεια μας, την υγεία μας και την τσέπη μας.
Ας αναλογιστούμε όλοι τις ευθύνες μας.
Αβραάμ Παναγιωτίδης
Θα διαφωνήσω κάθετα με τον γράφοντα και θα θέσω το εξής ερώτημα: “Γιατί στην Ευρώπη και σε χώρες όπου δεν υπάρχουν αδέσποτα, Γαλλία, Γερμανία και αλλαχού οι Έλληνες είναι καλύτεροι των ντόπιων απέναντι στο Νόμο και στο θέμα των αδέσποτων;”
Και εδώ θα δώσω τη δική μου απάντηση που τη συμμερίζονται και πάρα πολλοί ακόμη. Γιατί εκεί η Πολιτεία φροντίζει να παρέχει παιδεία και να λειτουργεί, μέχρι κεραίας, ο Νόμος .
Γιατί εκεί δεν πάρχει ψηφοθηρία και επιλεκτικά πρόστιμα. Γιατί εκεί δεν τολμάει να σκεφτεί να αφήσει το σκύλο του ο πολίτης, αφού θα υποστεί άμεσα και καθαρά τις συνέπειες.
Η Πολιτεία είναι τι πρότυπο για τον κάθε Πολίτη. Και η ελληνική Πολιτεία και στο θέμα των αδέσποτων, από την Αυτοδιοίκηση, μέχρι την Κεντρική Εξουσία αποποιείται μετά βδελυγμίας των ευθυνών της. Δε μπορεί, λοιπόν, να έχει απαιτήσεις από τον Πολίτη!
Η διαχείριση των αδέσποτων χρειάζεται ευαισθητοποίηση της εκάστοτε δημοτικής αρχής, σχεδιασμό αντιμετώπισης και απόλυτη εφαρμογή του σχετικού νόμου. Από όλα αυτά πάσχουμε στο έπακρο, κατά κοινή ομολογία.
Αρκετά με την ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ! Είναι Η ΠΙΟ ΒΟΛΙΚΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ αλλά δείχνει και το ποιόν μιας προβληματικής και ανεύθυνης Πολιτείας που τα φορτώνει όλα στον Πολίτη. Και σημειώστε, σε έναν πολίτη που ποτέ δεν φρόντισε να του παρέχει φιλοζωική παιδεία και παιδεία γενικότερα.
Όταν η Πολιτεία είναι σχεδόν ανύπαρκτη, τότε συμβαίνουν και όλα αυτά που περιγράφεται, όπως εκατοντάδες ανεξέλεγκτες εγκαταλείψεις, όπως πλημμελείς υιοθεσίες, φιλοζωικές που δε λειτουργούν σωστά ή δεν τις αφήνουν να λειτουργήσουν οι εκάστοτε υπεύθυνοι! Όταν μιλάμε για τέσσερα εκατομμύρια αδέσποτα και είμαστε η χειρότερη χώρα της Ευρώπης, ΠΏΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΗ ΜΙΛΑΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ!; Εντέλει, νομίζω ότι ξεχάσαμε να σκεφτόμαστε και να βλέπουμε τη συνολική εικόνα για τόσο μεγάλα προβλήματα-πληγές που σέρνονται για δεκαετίες σε αυτό τον έρμο τον τόπο. Απ΄ ό,τι φαίνεται, δεν υπάρχει κανένα άλλοθι, αγαπητέ, καμία πιθανότητα αυτοκριτικής και ειλικρινούς απάντησης από τους υπεύθυνους για τα κυνοκομεία-κολαστήρια ! Υπάρχει μια εξαιρετικά επικίνδυνη αποφυγή ευθυνών, μια συντονισμένη προσπάθεια να κάνουν το μαύρο άσπρο, που αφορά, εκτός των αδέσποτων, και σε πολλά ακόμη πολύ σημαντικά θέματα. Δυστυχώς, δεν είναι τυχαία τα χάλια μας.!
Σωστά τα λες. Ποίοι ακούνε και ποίοι αντιλαμβάνοντε πως οι ψυχές αυτές είναι ένα κοινωνικό θέμα που μας αφορά όλους????
Η Ευαισθησία και η ευθύνη πρέπει να διακατέχει όλους μας … πρέπει να δίνουμε ευκαιρία για ζωή στους πιστούς μας φίλους.
Διαφορετικά το θέμα αυτό θα αναλύεται σε μια κόλλα χαρτί όπου και θα παραμένει.
Εξαιρετικο σχολιο κ. Παπαγιαννουλη! Ο υπογραφων το αρθρο , μαλλον, ξεχασε να λαβει υπ οψιν του την Ενσυναισθηση , αποτελεσμα της Παιδειας. Ωστε το βαφτισαν κολαστηριο, κυριε. Αλλα δεν ειναι? Το δηθεν λεπτο σάς σχολιο για υιοθεσιες με ανταμοιβη , με κανει να αναρωτιεμαι αν εχετε ιδεα ποιο θεμα θιγετε ακριβως . Δεν πεισατε καθολου
Αλλ αντ άλλων, ο κ. Παναγιωτιδης. Τόσα λόγια άχαρα…και λίγα λέω